ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥ.Φ.ΑΕΛ 05/03/2017 Ανακοίνωση ΣΥ.Φ.ΑΕΛ 02.03.2017 Ανακοίνωση ΣΥ.Φ.ΑΕΛ 23/02/2017 Ξεχνάμε την πίκρα και συνεχίζουμε "Εμείς στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε με ανυπομονησία την Δευτέρα"

ΕΚΤΑΚΤΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥ.Φ.ΑΕΛ 05/03/2017

Tο σημερινό αποτέλεσμα σε συνδυασμό με όλα όσα προηγήθηκαν τους τελευταίους μήνες στην ομάδα δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να αντιμετωπιστούν μεμονωμένα και δυστυχώς ήταν το φυσικό επακόλουθο της συνεχόμενης κακοδιαχείρισης από την διοίκηση και κυρί…

Read more

Ανακοίνωση ΣΥ.Φ.ΑΕΛ 02.03.2017

ΑΕΛΙΣΤΑ,

Το αποτέλεσμα της περασμένης αγωνιστικής και κυρίως ο τρόπος που ήρθε ήταν ένα τεράστιο πλήγμα στην εικόνα της ομάδας μας καθώς και στην περηφάνια του ΑΕΛΙΣΤΑ που για ακόμη μια φορά ταξίδεψε για να βρεθεί δίπλα στους ποδοσφαιριστές μας.

Read more

Ανακοίνωση ΣΥ.Φ.ΑΕΛ 23/02/2017

Περήφανε ΑΕΛΙΣΤΑ,

Αρχικά θέλουμε να συγχαρούμε και να ευχαριστήσουμε ολόκληρο το κίτρινο λαό για την μαζική του παρουσία στο παιχνίδι της περασμένης Δευτέρας στο ΓΣΠ, όπου παρά το εργάσιμο της μέρας έκανε έντονη την παρουσία του στο γήπεδο της πρω…

Read more

Ξεχνάμε την πίκρα και συνεχίζουμε

Δεν ξέρω από μπάλα για να αναλύσω όπως αναλύουν όλοι οι φίλοι μου το γιατί χάσαμε, τι σύστημα παίξαμε και ποιος έφταιξε. Το μόνο που ξέρω είναι πως χάσαμε 3-0, επειδή φάγαμε τρία γκολ και δε βάλαμε κανένα. Δεν έχω απαντήσεις για την απάθεια και την ανία που διακατέχει τους ποδοσφαιριστές μας. Όποιος έχει απαντήσεις καλά κάνει και τις εκθέτει να τις μάθουμε κι εμείς.

Read more

"Εμείς στη Θεσσαλονίκη περιμένουμε με ανυπομονησία την Δευτέρα"

Δυναμικό μήνυμα στήριξης και συσπείρωσης από τα λιοντάρια του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ Θεσσαλονίκης ενόψη του παιχνιδιού με τα παιδιά του ιωνά την ερχόμενη Δευτέρα: Άλλη μια τσικνοπέμπτη έφτασε στο τέλος της. Μια μέρα που είναι γιορτή για την Θεσσαλονίκη και εμείς φυσικά

Read more

ΙΣΤΟΡΙΑ

 

27 ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την επίσημη ίδρυση του Συνδέσμου Φιλάθλων της Αθλητικής Ένωσης Λεμεσού. Γενιές και γενιές ΑΕΛΙΣΤΩΝ πέρασαν από τις τάξεις του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ όλα αυτά τα χρόνια, δημιουργώντας το ισχυρότερο σήμερα οπαδικό σύνολο του τόπου. Το οπαδικό σύνολο που στο πέρασμα του χρόνου στάθηκε ο πιο αξιόπιστος υπερασπιστής της Α.Ε.Λ. Ο ακούραστος φρουρός της μεγάλης ιδέας του λιμανιού σε λύπες και χαρές, στα εύκολα και στα δύσκολα.
Για να δούμε όμως πότε ξεκίνησε ο σύνδεσμος να γράφει την ιστορία του, δεν θα πάμε 27 χρόνια πίσω αλλά 37 και συγκεκριμένα στο 1979. Εκείνη την περίοδο η ποδοσφαιρική μας ομάδα είχε μια πολύ κακή αγωνιστική παρουσία στο πρωτάθλημα, αλλά στο κύπελλο κατάφερε να φθάσει μέχρι το τελικό. Από το 1959 είχε να αγωνιστεί σε τελικό η ομάδα και το γεγονός αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να σημάνει συναγερμό στις τάξεις του Κίτρινου Λαού.
Μια παρέα φανατικών ΑΕΛΙΣΤΩΝ με στέκι τη θρυλική μπυραρία LOUCAS INN στη λεωφόρο Μακαρίου, ετοιμαζόταν εντατικά για να προσφέρει μοναδική στήριξη στους ποδοσφαιριστές την ημέρα του τελικού. Τρεχάματα για ράψιμο σημαιών, πανό, αεροπουρούδες, οργάνωση των λεωφορείων. Με την είσοδο της ομάδας στο γήπεδο ρίχτηκαν στον αέρα μικρά κομμάτια κίτρινης πολυστερίνης και σχεδόν όλοι ήταν ντυμένοι στα κίτρινα.
Η ομάδα έχασε στον τελικό, όμως η μεγαλειώδης παρουσία των ΑΕΛΙΣΤΩΝ στην κερκίδα έδειξε ότι υπήρχε η ανάγκη για ακόμα καλύτερη οργάνωση της κερκίδας. Υπήρχε η ανάγκη να δημιουργηθεί κάτι που θα κρατούσε για πάντα. Η άνθρωποι του LOUCAS INN κάθισαν κάτω και μετά από μερικές συσκέψεις αποφάσισαν να ιδρύσουν το Σύνδεσμο Φιλάθλων Α.Ε.Λ.
Ο ΑΕΛΙΣΤΑΣ ιδιοκτήτης της μπυραρίας Λούκας Χριστοφή (πρώτος αντιπρόεδρος του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ) πρότεινε το μεσώροφο του LOUCAS INN για οίκημα του συνδέσμου, μια εισήγηση που τελικά έγινε αποδεκτή και ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ άρχιζε να κάνει τα πρώτα του βήματα.
Ιστορική για τον ΣΥ.Φ.ΑΕΛ είναι η περίοδος 1980 – 1981 καθώς σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ίδρυση του ο σύνδεσμος έδειξε τη δύναμη του. Καταρχήν κατάφερε να μεταφέρει όλους τους ΑΕΛΙΣΤΕΣ από τη δυτική στην ανατολική του Τσιρείου και στη συνέχεια απομάκρυνε την αστυνομία από την εξέδρα. Περιστατικά που αποδεικνύουν από τη μια την απήχηση που είχε από πάντα ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ στον υπόλοιπο κόσμο της Α.Ε.Λ και από την άλλη τη κυριαρχία του πάνω στη δική του κερκίδα.
Ο πυρήνας οργανώνεται στο πάνω διάζωμα της Ανατολικής με κεντρικό πανό το « Ο ΘΕΟΣ ΣΥΓΧΩΡΕΙ Η ΑΕΛ ΠΟΤΕ» και αρχίζει με αυτό τον τρόπο η μαγεία της ΘΥΡΑΣ 3.
Την ίδια χρονιά αρχίζει ο σύνδεσμος να γράφει μέλη και να οργανώνει συγκεντρώσεις, όπως αυτή που παρευρέθηκε, μίλησε και τιμήθηκε ο τότε προπονητής της ομάδας ΜακΠάρλαντ.
Μετά από μερικά χρόνια ακολουθούν τα κύπελλα της δεκαετίας του 80’. Το 1985 έρχεται το πρώτο κύπελλο μετά από 37 χρόνια. 15 000 ΑΕΛΙΣΤΕΣ έκαναν κατάληψη στο Μακάριο και κάτω από την άρτια οργάνωση του συνδέσμου έσπρωξαν την ομάδα προς το θρίαμβο. «Πανό, μαντίλια, φωτοβολίδες και χιλιάδες σημαιούλες δημιούργησαν μια πανδαισία που θύμιζε Λατινική Αμερική» αναφέρουν χαρακτηριστικά εφημερίδες της εποχής.
Το 1987 η ομάδα καταφέρνει ξανά να φτάσει στον τελικό. Ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ για να εμψυχώσει τους ποδοσφαιριστές μας, πριν το τελικό οργανώνει πορεία μέχρι το ξενοδοχείο ΗΛΙΑΣ.
Το ΛΟΥΚΑΣ ΜΠΑΡ γίνεται κέντρο συνεννόησης και συσπείρωσης των ΑΕΛΙΣΤΩΝ. Εκεί βγαίνει το κλίμα ενόψει τελικού και όσο πλησίαζε η ώρα, η αδρεναλίνη ανέβαινε στα ύψη.
Το αποτέλεσμα της συσπείρωσης φάνηκε στο γήπεδο. Μια Ανατολική κατάμεστη με αδιάκοπο παλμό έσπρωξε την ομάδα προς την κατάκτηση του τίτλου. Τα πανηγύρια εξαπλώθηκαν σε όλη την πόλη και το ΛΟΥΚΑΣ ήταν και πάλι η καρδιά των πανηγυρισμών.
Τότε χρυσές σελίδες έγραφε και η καλαθόσφαιρα αλλά και το volley γυναικών, με τους οργανωμένους να δίνουν το παρών τους και σε αυτά τα αθλήματα.
Με το πέρασμα των χρόνων φάνηκε ότι ο σύνδεσμος απέκτησε τεράστια δυναμική και αναγνώριση, έτσι έπρεπε να μπουν ακόμα πιο στέρεες βάσεις. Το 1989 η επιτροπή του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ αποφάσισε να εγγράψει το σύνδεσμο στον έφορο σωματείων και ιδρυμάτων της Κυπριακής δημοκρατίας, κάτι που θα του επέτρεπε να λειτουργεί από μόνος του σαν επίσημο σωματείο. Η ημερομηνία εγγραφής του συνδέσμου, δεν είναι καθόλου τυχαία. Όπως και η γενέθλιος μέρα της Α.Ε.Λ, έτσι και ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ ιδρύεται και επίσημα στις 4 Οκτωβρίου του 1989. Το έμβλημα του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ, αυτό που βλέπετε μέχρι σήμερα, φιλοτεχνείτε από τον νεαρό Χρίστο Γρηγοριάδη. Συγκλίνεται εκλογική συνέλευση και μέσα σε ένα “φίσκα ” LOYKAS INN, ανακηρύχθηκε το πρώτο επίσημο διοικητικό συμβούλιο του ΣΥ.Φ.ΑΕΛ. Πρώτος πρόεδρος ο Γεώργιος Στρατής, ταμίας ο Στέλιος Σεργίδης, και τα διάφορα πόστα του συνδέσμου αναλαμβάνουν οι: Νίκος Αναστασίου, Κωστάκης Γρηγοριάδης, Χρήσης Κουρέας, Χ. Χαραλάμπους, Κ. Μαρκίδης, Άντρος Τσιηκλής, Άκης Αλεξάνδρου, Άνθιμος Ανθίμου.
Τότε ήταν που βγήκαν και τα πρώτα προϊόντα του συνδέσμου με το ιστορικό σήμα( καπέλα, κασκόλ, φανέλες, αυτοκόλλητα) ενώ άρχισε να εκδίδεται σε δεκαπενθήμερη βάση το περιοδικό του συνδέσμου με όλα τα νέα του σωματείου και όχι μόνο.
Ακολουθούν χρόνια ξηρασίας στην ΑΕΛ. Με εξαίρεση το volley γυναικών , τα υπόλοιπα τμήματα βρίσκονταν σε περίοδο παρακμής. Παρόλα αυτά ο σύνδεσμος στάθηκε δίπλα τους και παράλληλα ασκούσε κριτική για τα κακώς έχοντα στο σωματείο.
Στην ιστορία έμεινε η περίοδος 1993-1994 για το γεγονός ότι ο πυρήνας των οργανωμένων οπαδών μεταφέρθηκε στο κάτω διάζωμα της ανατολικής, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Ήταν και η περίοδος που βγήκαν οι θρυλικές μαύρες φανέλες με τη νεκροκεφαλή.
Η χρονιά 1995-1996 ήταν η πιο μαύρη στην ποδοσφαιρική μας ιστορία καθώς η ομάδα υποβιβάστηκε στη β κατηγορία. Ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ στάθηκε και πάλι κοντά στην ομάδα. Στο τελευταίο αδιάφορο αγώνα πρωταθλήματος με την ένωση, οι οργανωμένοι παρέμειναν εκτός γηπέδου για ένα ημίχρονο πληρώνοντας όμως το αντίτιμο του εισιτηρίου, ενώ στο β ημίχρονο εισέβαλαν στη δυτική κερκίδα και έστησαν ένα ασταμάτητο γλέντι στις κερκίδες κάνοντας όλη τη χώρα να παραμιλά. Επιπλέον, οργάνωσαν στο κέντρο της Λεμεσού συλλαλητήριο ενάντια στο κατεστημένο με τη συμμετοχή 2000 ΑΕΛΙΣΤΩΝ.
Τότε ήταν που άρχισε ο κόσμος να συσπειρώνεται ακόμα περισσότερο και κάτω από την άρτια οργάνωση του συνδέσμου ο Κίτρινος Λαός έδωσε την επόμενη χρονιά δυναμικό παρών σε όλα τα γήπεδα της β κατηγορίας, αλλά και στους αγώνες των υπόλοιπων τμημάτων του σωματείου. Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που ο κόσμος της ομάδας ταξίδευε την ίδια μέρα σε 3 διαφορετικά γήπεδα, σε 3 διαφορετικές πόλεις για να παρακολουθήσει την Κίτρινη Θεά σε όλα τα αθλήματα. Γεγονότα που απέδειξαν μια και καλή την αφοσίωση του ΑΕΛΙΣΤΑ στην ομάδα του.
Το 1996 υπήρξε σταθμός στην ιστορία όχι μόνο για τον υποβιβασμό της ομάδας, αλλά και για κάποια γεγονότα που αφορούσαν τον οπαδικό τομέα, καθώς μετά από πολλά χρόνια ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ μεταφέρεται από το LOUCAS INN στο νέο του οίκημα στα φώτα του Φούη. Την ίδια περίοδο ιδρύεται και ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ Αθηνών με στόχο να σταθεί στο πλευρό του σωματείου μας.
Την περίοδο 1997-1998 επιστρέφουμε στην πρώτη κατηγορία και παρά τη μέτρια πορεία της ομάδας οι οργανωμένοι πρόσφεραν μοναδικές παραστάσεις. Ήταν η χρονιά που κατασκευάστηκε το πρώτο γιγαντοπανό μήκους 40 μέτρων που κάλυψε όλη τη Θύρα 3, αλλά και το πανό obey your master, το οποίο ήταν το πρώτο που σηκώθηκε κάθετα με σχοινιά. Ακόμα μια πρωτοτυπία της κερκίδας μας εκείνη τη χρονιά ήταν τα μπαλόνια με ήλιο τα οποία εμφανίστηκαν σε παιχνίδι με το αποέλ στο τσίρειο. Σημαντική ήταν και η στήριξη που είχε για ακόμα μια χρονιά το καλαθοσφαιρικό τμήμα, το οποίο έφθασε στο τελικό του κυπέλου μετά από πολλά χρόνια. Η δίψα των ΑΕΛΙΣΤΩΝ για τίτλους ήταν μεγάλη και 3500 λέοντες κατέκλυσαν το ελευθερία στο γνωστό τελικό με τις μπανάνες. Το τρόπαιο τελικά χάθηκε αλλά όλοι έχουν να θυμούνται από αυτό το τελικό την απίστευτη παρουσία του Κίτρινου Λαού.
Τις επόμενες χρονιές ο σύνδεσμος αλλάζει ξανά οίκημα και στεγάζεται στην οδό Αγίας Σοφίας και την περίοδο 1999-2000 στο fysco lotus plaza, ώσπου να καταλήξει το 2000 στο ιστορικό οίκημα της περιοχής Εναερίου. Το 2000 βραβεύεται από τους αρχηγούς των ομάδων σαν η καλύτερη κερκίδα της περιόδου, συγκεντρώνοντας μάλιστα τους περισσότερους ψήφους από όλες τις άλλες κατηγορίες ( καλύτερου ποδοσφαιριστή, παράγοντα κτλ).
Τα χρόνια που ακολουθούν στο ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν δύσκολα με την ομάδα να χάνει σε 4 χρόνια 2 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα, ενώ στη συνέχεια πάλευε για να γλυτώσει τη διαβάθμιση. Το 2007 έφθασε μια ανάσα από το γκρεμό, όμως ο ΣΥ.Φ.ΑΕΛ ήταν και πάλι εκεί για να τη σώσει, ξεσηκώνοντας όλους τους ΑΕΛΙΣΤΕΣ. Μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι, άνθρωποι όλων των ηλικιών έρχονταν στον Εναέριο και έδιναν τους κουμπαράδες τους ή τη σύνταξη τους για να σωθεί το σωματείο. Τόσο μεγάλη είναι αυτή η αγάπη που δεν θα μπορούσε να αποτυπωθεί καλύτερα στο πανό που σηκώθηκε σε αρκετούς αγώνες εκείνης της χρονιάς και έγραφε «ΑΕΛ ΜΟΥ ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ».
Σημαντικό ρόλο στο να κρατηθεί ψηλά το ηθικό του κόσμου εκείνα τα χρόνια, έπαιξαν οι επιτυχίες που είχε το καλαθοσφαιρικό τμήμα σε Κύπρο και Ευρώπη. Επιτυχίες που προήλθαν κυρίως λόγω του κόσμου, ο οποίος μετέτρεψε το Νίκος Σολομωνίδης στη πιο καυτή έδρα της Ευρώπης. Επίσης πρωτόγνωρες για τα κυπριακά δεδομένα ήταν οι εκδρομές των ΑΕΛΙΣΤΩΝ σε κάθε γωνιά της Ευρώπης για να στηρίξει είτε την ανδρική είτε τη γυναικεία καλαθοσφαιρική ομάδα.
Έτσι πέρασαν τα χρόνια και φθάνουμε στο 2012 όπου η ποδοσφαιρική ομάδα κατάφερε επιτέλους με τη συμβολή του κόσμου να μας χαρίσει ένα πρωτάθλημα. Το τι έγινε στη Λεμεσό εκείνους τους μήνες δεν περιγράφεται και οι εκδηλώσεις του συνδέσμου στη διάρκεια των πανηγυρισμών απίστευτες και συνάμα ακροΑΕΛίστικες. Ειδικά αυτό που έγινε τη τελευταία νύχτα των πανηγυρισμών με το άναμμα χιλιάδων πυρσών, ήταν η καλύτερη διαφήμιση για την Α.Ε.Λ και τη Λεμεσό μας.
Οι επόμενες χρονιές δεν ήταν οι καλύτερες αγωνιστικά, όμως ο σύνδεσμος είναι πιο οργανωμένος από ποτέ και έγινε πλέον γνωστός και εκτός Κύπρου. Οι κερκίδες που παρουσιάζει είναι παγκόσμιου επιπέδου και αναγνωρίζονται από όλους, ενώ έχει και αξιοζήλευτη δράση σε πολλούς άλλους τομείς εκτός γηπέδου.

Tagged under:

Back to top